12 feberwaori Ė 17.00 Ė Ik hebbe vandeweke twie kollums in klad schreven. Et uutwarken en uuttikken komt laeter wel een keer. Ingmar stuurde me twie gedichten weeromme die ík op et aende van vleden jaor schreven hebbe. Hiíj het hiele goeie tips geven om dír hier en daor een betien an te veraanderen. Dat heík dus daon. De gedichten bin dír beter en starker deur wodden. Et bin veur mezels nogal konfronterende gedichten. Ik wete nog niet waík daor mit doen gaon. Eerst mar even niks.
  Vandemorgen heík Jan Berend en Elly op íe koffie had. Dat hadde eins al in december zuld, mar alles kan en wil de laeste tied altied niet. We hebben now weer biíjpraoten kund en ik hadde nog wat hiempies appelgebak in de vriezer zitten. Die hewwe soldaot maekt. As kedogien van heur kreeík een mooi en makkelik tassien dat ze veur me kocht hebben in Buckingham Palace!
  In MAX-Magazine van ankem weke stao ik in de rebriek Mijn Verzameling. Mit foto en al. Et stokkien gaot over mien verzaemeling postzegels. En in et biezunder over de vellegies persoonlike postzegels mit thema keuninklik huus die ík ieder jaor deur PostNL maeken laot.Webmaster Jan het een vorrels jaor leden fotoís veur die rebriek maekt in et huus van Haarm en Jacob, dat as fotostudio dienst daon het. Hieronder die beide fotoís. Ien van de fotoís staot biíj et artikeltien in MAX-Magazine.


11 feberwaori Ė 17.00 Ė Vandemiddag heík naor et krematorium van Niíjschoot west veur de ofscheidsplechtighied van Duuk. Dieuwkje (Duuk) Hankel-Bekhof is op 6 feberwaori wegraekt. Ze is 86 jaor wodden. Heur man Bram raekte op 18 november 2014 weg. Bram en Duuk kwammen naost oons te wonen doe ik een joongien van zeuven was. Wiíj woonden in oons oolde huus, een tippien van de weg of. Ziíj kwammen in et husien an de weg, daor Klaosien Eits woond hadde. Duuk was doe een jonge vrouw van nog mar twintig. Bram was zeuven jaor oolder. En ik daenke dat Duuk onwennig was in dat vremde dŲrp, want iedere weke gong ze wel een dag op íe fiets naor pappe en moeke in et Westerseveld biíj Noordwoolde. Ik zie ze nog veur me as ze in heur plissťrok aovens mit mooi weer butendeure ston te kieken hoe as Bram een wal verslichte of in de tuun an ít wark was. En ze was schoftig veur onweer. Doe et een keer mal te keer gong, kwam ze op een draffien aachter de kienderwaegen, daor Evert in lag, biíj oons de menninge daele. We hebben dír indertied goeie buren an had. En now is ziíj dír ok al niet meer... Hoe oolder ají wodden des te meer dír om je henne wegvaalt. Dír zitten zo staorigan zovule beelden van vroeger in mien onthoold... Jan Koopman hul vandemiddag een prachtig verhael in et Stellingwarfs. De man het zoks al meer as duzend keer daon. Lange niet iederiene ligt zoks, mar hiíj kan et veurtreffelik. Hiíj vertelde dat Evert van miíj autopetten leerd het... Omdat Duuk zo van kroketten hul, kregen we nao ofloop allegeer een brotien kroket. In een beste haegelbujje bin ík zokrek thuuskommen. Wat gong et dír vreselik omweg!

Naor de volgende bladziede - Naor de veurige bladziede